Kalp Ritmindeki DeÄŸiÅŸiklikler

Aritmiler (kalp ve nabız ritminin bozukluÄŸu) kalp ritmindeki âni deÄŸiÅŸiklikler sonucu ortaya çıkar. Bundan baÅŸka bilinen ritim kontrol merkezlerinden kaynaklanmayan uyarıların kaybolmasına baÄŸlı aritmiler de vardır. Bunlardan birincisi sinüse (kalpte bir uyarı bölgesi) baÄŸlı olarak ortaya çıkar. Ä°kinci tip aritmiler ise heterotopiktir (uyarının olmaması gereken yerde belirmesi). Sinüzal taÅŸikardilerde (kalp atışının hızlanması) dakikada 100-140 çarpışlı bir kalp frekansı kaydedilir; sinüzal bradikardide (kalbin dakikadaki vuruÅŸ sayısının azalması) kalp ritminde dakikada 60 vuruÅŸun altında bir yavaÅŸlama görülür. Ritim bozukluklarının önemlileri ÅŸunlardır: Atriyal ritim bozukluÄŸunda, dakikada 250-400 kasılma gösteren çok hızlı bir atriyal ritim kaydedilir; atriyal fibrilasyonda ise kulakçıklar çok daha sık kasılır (dakikada ortalama 450 kasılma). Bu durum çalışma açısından yetersizdir; çünkü karıncıklara çok az miktarda kan itebilirler. En sık görülen aritmilerden biri de nöbetle gelen aritmidir. DiÄŸer heterotopik aritmiler ise ÅŸunlardır: Ekstrasistol (normal sistol ritmine sonradan eklenen sistol), paroksismal (hastalık belirtilerinin nöbetler hâlinde birden artması) taÅŸikardi, ağır deÄŸiÅŸikliklere yol açan vantriküler (karıncıkla ilgili) flater ve vantriküler fibrilasyon. Özel aritmiler, kalp faaliyetinin tamamen durması ile beliren kalp bloku, beyne giden kan miktarındaki azalmayla ortaya çıkan Morgagni — Adams — Stokes sendromu, kalp alışındaki âni hızlanma ile belirlenen dal blokunun söz konusu olduÄŸu Wolif — Parkinson — White sendromudur. Burada uyarılar “His” demetinin saÄŸ veya sol dalından geçmez. Kalpte bir deÄŸiÅŸiklik söz konusudur. Uyarının kesilmesi aym “His* demetinin saÄŸ ya da sol dalı üzerinde münavebeh olarak meydana gelir. Åžemada kalbin kesiti ile belli baÅŸlı aritmilerin meydana geldiÄŸi noktalar belirlenmektedir.