Kalp Ritmindeki Değişiklikler

Aritmiler (kalp ve nabız ritminin bozukluğu) kalp ritmindeki âni değişiklikler sonucu ortaya çıkar. Bundan başka bilinen ritim kontrol merkezlerinden kaynaklanmayan uyarıların kaybolmasına bağlı aritmiler de vardır. Bunlardan birincisi sinüse (kalpte bir uyarı bölgesi) bağlı olarak ortaya çıkar. İkinci tip aritmiler ise heterotopiktir (uyarının olmaması gereken yerde belirmesi). Sinüzal taşikardilerde (kalp atışının hızlanması) dakikada 100-140 çarpışlı bir kalp frekansı kaydedilir; sinüzal bradikardide (kalbin dakikadaki vuruş sayısının azalması) kalp ritminde dakikada 60 vuruşun altında bir yavaşlama görülür. Ritim bozukluklarının önemlileri şunlardır: Atriyal ritim bozukluğunda, dakikada 250-400 kasılma gösteren çok hızlı bir atriyal ritim kaydedilir; atriyal fibrilasyonda ise kulakçıklar çok daha sık kasılır (dakikada ortalama 450 kasılma). Bu durum çalışma açısından yetersizdir; çünkü karıncıklara çok az miktarda kan itebilirler. En sık görülen aritmilerden biri de nöbetle gelen aritmidir. Diğer heterotopik aritmiler ise şunlardır: Ekstrasistol (normal sistol ritmine sonradan eklenen sistol), paroksismal (hastalık belirtilerinin nöbetler hâlinde birden artması) taşikardi, ağır değişikliklere yol açan vantriküler (karıncıkla ilgili) flater ve vantriküler fibrilasyon. Özel aritmiler, kalp faaliyetinin tamamen durması ile beliren kalp bloku, beyne giden kan miktarındaki azalmayla ortaya çıkan Morgagni — Adams — Stokes sendromu, kalp alışındaki âni hızlanma ile belirlenen dal blokunun söz konusu olduğu Wolif — Parkinson — White sendromudur. Burada uyarılar “His” demetinin sağ veya sol dalından geçmez. Kalpte bir değişiklik söz konusudur. Uyarının kesilmesi aym “His* demetinin sağ ya da sol dalı üzerinde münavebeh olarak meydana gelir. Şemada kalbin kesiti ile belli başlı aritmilerin meydana geldiği noktalar belirlenmektedir.